کاخ آرزوهایم اگر چه رفیع است ولی کلنگی است. وقتی از سقفش باران حقیقت چکه می کند و با هر باد و بورانی از واقعیت می لرزد، مثل خانه های رودبار ومنجیل هراس برمی داردم که نکند نتوانم آرزوهایم را هم با خود به گور ببرم!