عشق آسمانی

خداحافظی

nasrinsh — Sun, 27 Jul 2008 11:35:18 GMT

هر کجا هستم باشم آسمان مال من است

سلام دوستان گلم

هر آمدنی یک رفتنی در پیش دارد،آمدم خداحافظی

همیشه از خدا حافظی متنفر بودم اما گاهی اوقات مجبوریم که بگوییم:خداحافظ

آمدم از همه تشکر کنم

از مهدی(چند قدم نزدیکتر به خدا)که مثل یک برادر به من کمک کرد،

آقا پدیده که به من لطف داشتن،آقا محمد(به رنگ باران)که با همدردی هاشون باعث شدن حس کنم تنها نیستم،

نسترن جان که زحمت درست کردن قالب وبلاگ به گردنشون بود،

فائقه خانم گل گلاب که با نظراتش به من دلگرمی می داد و با قلب پاکش به من انرژی می داد،

طاهره.س،حوت،سهیلا که به من لطف داشتن،

آقا وحید(تنها)که اشک من رو همیشه با شعرهای زیباشون در می آوردن،

یکی از خادمین هیئت انصار العباس(ع)که من رو به جمعشون راه دادن و بهترین اتفاق زندگیم رو رقم زدن،

کویر،فاطیمای عزیز که به من خیلی لطف داشت،

نازنین جونم که خیلی خیلی مهربان بود و در بهتر شدن وبلاگم کمک کرد،

باران(دختر غم)،امیر حسین،سید محمد حسین حسینی،کیوان(پسرک عاشق) که همگی به یادم بودن،

سارا جان که خیلی دوستش دارم،

آقا احسان(باغ بارون زده)که از دست من ناراحت شدن آقا احسان من منظوری نداشتم

در اخر از کسی که هیچ کس نمی شناستش اما اگر یادش نبود بهانه ای برای نوشتن نداشتم،

اگر کسی رو فراموش کردم از صمیم قلب عذر می خوام

درسته که اول وبلاگم نوشتم:"به نام زندگی هرگز مگو هرگز"

اما خودم میگم:

هرگز فراموشتون نمی کنم

شعر خداحافظی رو یادتون هست؟

خداحافظ اما تو همواره یادت بماند...

خداحافظی کرده بودم تو باور نکردی..................

در آخرم باید تشکر کنم از پرویز پرستویی عزیز که با خوندن این دکلمه با صدای گرمش صفای خاصی

به وبلاگ داد،

خیلی خیلی دوستون دارم

زیر سایه مولا علی پاینده باشید

حلال کنید

در دل تاریک این شبهای سرد،

ای امید ناامیدی های من!

برق چشمان تو همچون آفتاب،

می درخشد بر رخ فردای من

دلم تنگ است

nasrinsh — Tue, 03 Jun 2008 18:42:18 GMT

آری من از رویاهای پراکنده ام در سرزمینی یاد می کنم

که انگار وطن من بود

و دلم برای تو نامهربان

نه مثل همیشه که بیشتر از همیشه...تنگ می شود!

منتظرت می مونم نا ابد

nasrinsh — Tue, 29 Apr 2008 16:46:18 GMT

هیچ وقت در باورم نبود که ناگهان عشق چنان قلبم رو بلرزونه که زلزله هم چنین کاری نکرده باشه.

ستاره ها رو می شمارم تا مقیاسی واسه دوست داشتنم باشه،ولی بازم کم میارم.شنیده بودم عشق یه توقف کوتاهه،میاد و میره.ولی من با تمام وجودم می گم که عشق فقط میاد و نمیره!

اونی که میره عشق نیست،هوسه که مثل یه گوله برف با حرارت دستهای آدم آب میشه.من به این باورم که عشق هرگز نمی ره.

من با این عشق زندگی کردم،نشستم،خندیدم،گریه کردم، وقتی تنها بودم ثانیه ها رو شمردم، لحظه ها رو کشتم،دقیقه ها جهنم شد و روزها با یاد تو،فقط با یاد تو،سپری شد ولی هرگز از عشقم کم نشد اما چه بر من گذشت فقط خدا می دونه و بس! بعد از تو هیچ وقت تصور نکردم که یه روزی درِ دلم رو به روی کسی باز کنم،آدم فقط یه بار عاشق میشه،بقیه اش رو فکر می کنه که عاشقه!

لحظه های با تو بودن بهشت بود و شاید من ِ جهنمی رو راهی به بهشت نبود! واسه همینه که آرزو می کردم که ای کاش می شد لحظه ها رو پس گرفت!

ولی این آرزو انقدر بزرگ بود و همیشه انقدر دور بود که هرچی دستامو دراز می کردم نمی تونستم بگیرمش.

دلم می خواست تمام دل های عاشق رو قرض بگیرم تا عاشق تو باشم.حتی اگر این عشق واسه همیشه خاکسترم کنه!گاهی سوختن انقدر شیرینه که نمی تونی باور کنی.عشق من مثل آتیشی بود که کنار ساحل برپا کنی.نرم نرمک با باد ساحل پا گرفته بود و آروم آروم شعله گرفته و گرمم کرده بود.

اگر لازم باشه تمام عمر منتظرت می مونم حتی اگه نیایی!

من آن مرغم که افکندم به دام صد بلا خود را

به یک پرواز بی هنگام ،کردم مبتلا خود را

نه دستی داشتم بر سر،نه پایی داشتم در گِل

به دست خویش کردم،این چنین بی دست و پا خود را

چنان از طرح وضع ناپسند خود،گریزانم

که گر دستم دهد از خویش هم جدا سازم خود را

او آمد

nasrinsh — Fri, 28 Mar 2008 13:41:18 GMT

وقتی او آمد آسمان قلبم ابری شد و چشمان بی گناهم بارانی

وقتی او آمد دل شب بوها گرفت و محبوبه شب پژمرد

وقتی او آمد من مُردم و تمام چیزهایی که مال من بود

وقتی او آمد گل عشقم پرپر شد و عروس آرزوهایم چله نشین این گل

وقتی او آمد...

وقتی او آمد و ...تو را از من گرفت

می خواستم تنها یادگار سال های پر حادثه ای باشم که بر ما گذشت اما...

دست نا مهربانی همه رویاهای کالم را چید و باغ آمالم را به آتش کشید

با طلوع خنده های او غروب خنده هایم را به چشم دیدی و بی آنکه بخواهی رفتی،

رفتی و آنقدر از من دور شدی که...

می دانم که نمی آیی ولی اگر آمدی سراغ مرا از سنگ مرمرینی بگیر که نامم برای همیشه

روی قلبش حک خواهد شد.

قول داده بودم تا همیشه با تو بمانم...حتی همیشه ای که تو با من نیستی!

این قول عاشقانه ساعت ده و سی دقیقه یکی از روزهای بهاری در دل ثانیه ها حک شد...

الآن ساعت ده و سی دقیقه یک شب زمستانی است...

خداحافظ برای همیشه...!

زمانی که بر دنیای درونم پا گذاشتی

زمانی که بر دلم ردپای عشقت حک شد

فهمیدم و درک کردم نگاهت را

گرمی دستانت را

فهمیدم اگر روزی کشتی ات را در ساحل مشاهده کنم

مثل مرغ اسیر در قفس خواهم مرد

تورا گم کرده ام

nasrinsh — Thu, 13 Mar 2008 19:13:18 GMT

آن وقت که تو را در پس کوچه های خیالم جستجو می کردم،آن زمان تو فقط رؤیایی بیش نبودی، رؤیایی از عشق،رؤیایی که من شب و روزم را با آن سپری می کردم،رؤیایی که دوست داشتم فقط در ذهن من باشد آن وقت آنقدر در کوچه های دلم جستجو کردم تا بتوانم تو را بیابم.وقتی به خود آمدم تو را در جلوی چشمانم احساس کردم.با تمام وجود دوستت داشتم ولی چگونه بیان می کردم؟ مثل چشمه ی خشکی بودم که فقط تنهایی و خاطره ی با آب بودن به آن دلگرمی می داد.بگذار برایت بگویم که چگونه و در چه شرایطی بدون تو زندگی را سپری کردم،وقتی که قلبم گفت دوستش بدار،وقتی که پاهایم به سمتش برو،دیگر چه می توانستم انجام دهم؟در گذشته های دور آن لحظه ای که در دیار و کویر تنهایی بودم زندگی و زیستن برایم هیچ مفهومی نداشت آن وقت معنی واقعی عشق را درک نمی کردم و همانند کودکی بودم که پای در جای پای مادر می گذارد و همانند او زندگی ساده و بی دغدغه ای را پشت سر می گذارد.راستی که زندگی با عشق مفهوم دیگری دارد،روزها برایم شیرین می گذرند و شبها در تاریکی و ظلمت به یاد تنها مونسم می افتم ،به یاد تو که زندگی بدون اندیشه ام را متلاشی ساختی و من را در رؤیاهای خود غرق نمودی،تو بودی که مرا در دریای عشق خود شناور کردی،راستی که زندگی با عشق رنگ و بوی دیگری دارد،چه رنگی

نمی دانم

تو را گم کرده ام امروز

وحالا لحظه های من گرفتار سکوتی سرد و سنگین اند

وچشمانم که تا دیروز به عشقت می درخشیدند

نمی دانی چه غمگین اند

چراغ روشن شب بود

برایم چشمهای تو

نمی دانم چه خواهد شد....پراز دلشوره ام....بی تاب و دلگیرم....

کجا رفتی؟که من بی تو هزاران بار در هر لحظه می میرم

امیدوارم به اندازه ی تمام قطره های باران و برگ های سبز درخت دوستی در سال جدید شادکام باشید.

عشق به خانه دل من هم آمد،یک مهمان ناخوانده

nasrinsh — Thu, 06 Mar 2008 17:41:18 GMT

عشق با تمام شکوه خود در خانه قلب مرا هم به صدا

درآورد و با خود کوله باری از مهر و محبت را به ارمغان

آورد،آمد و در قلبم طوفانی به پا کرد،طوفانی که همراه با

رنج و ریاضت بود.طوفانی که از دریای چشمان تو

برخاست و بر ساحل ناامیدی من لنگر انداخت،طوفانی که

افکار افسار گسیخته مرا چون کشتی سرگردان بر روی

موجهای اقیانوس چشمانت متلاطم ساخت.

نمی دانم ناخدای این کشتی سرگردان تو هستی یا نه؟ ولی

می دانم که هرگزسکانداری افکار پریشانم رابرعهده

نمی گیری و آن را به جزیره آرامش و آسایش نمی رسانی.

می دانم که هرگز جرأت نخواهم داشت که از تو بخواهم

منجی این افکار پریشان باشی....

نمی دانم چیست؟

علاقه........ شهامت........ قدرت........

اگر علاقه است به چه کسی؟

اگر شهامت است نسبت به چی؟

اگر قدرت است به چه چیزی؟

هرچه است می دانم که عشق به توست.

ع.ش.ق

علاقه به تو............ قدرت سخن گفتن با تو.........

شهامت رویارویی با تو.........

خداحافظی کردم..............

nasrinsh — Thu, 14 Feb 2008 17:30:18 GMT

چه وسوسه های غلیظی میان من و تو نشسته است!چه آوازهای

عاشقانه ای که هنوز از گلویم برنخاسته است!چه کلماتی که هنوز

نامه نشده اند و همچنان در سراشیبی انگشتانم جاخوش کرده اند.

یک روز آنقدر جادو می شوم که خود را در آغوش اقیانوسهای

فرسوده می بینم و روزی دیگر آنقدر شاعرم که گنجشک های

یتیم در بیتهای شعرم لانه می کنند و روز سوم آنقدر تنها که

حتی نام تو را نمی توانم تلفظ کنم.چشم به آسمان می دوزم،

تو با ابرهای انبوه می گذری و فردا همراه بارانی از شکوفه

و انگور برمی گردی.آنگاه تمام اشیای اتاقم مست می شوند و

و از بندبند تنم آوازی غریب برمی خیزد.دستهایت را دوست دارم

که هرگز وقت خداحافظی مهربانی شان را از من دریغ نمی کنند

و انگشتهایت را که از نامه نوشتن خسته نمی شوند.کفشهایت را

دوست دارم که در روزهای سردبرفی راه خانه ام را گم نمی کنند

و پیراهنت را که همیشه از عطر نارنج و خاطره سرشار است.

از خیابانهای بی درخت رد می شوم و برای پنجره هایی که هنوز

غزل می خوانم و شعرهای کوچکم را روی شیشه های مه گرفته

قطاری که توقف کرده است،می نویسم.در شبهای بی چراغ،دستم

را به سوی ماه دراز می کنم.آیا می توانم ترانه های روشن را از

روسری اش بچینم؟دلم تاریک است چشمایت را باز کن تا

زیباترین آینه های جهان را می بینم.

خدا حافظ...امّا

تو همواره یادت بماند خداحافطی کرده بودم توباورنکردی

خودم رابرایت سرودم،تو باور نکردی

تو راآرزو کردم،توباورنکردی

نوشتم برایت:

برایم دعاکن شبی را،همان شب دلت را ربودم.... تو باورنکردی

کبوتر ببین آسمان دلم را چگونه زرنگ کلاغان زدودم.......

تو باور نکردی

ویااینکه گفتم تودریاترینی ومن در حضورت چو رودم ولی....

توباور نکردی!!

مهربان زیبا دوست

nasrinsh — Sun, 10 Feb 2008 21:35:18 GMT

چشم در راه کسی هستم

کوله بارش بردوش

آفتابش در دست

خنده بر لب،گل به دامن،پیروز

کوله بارش سرشار از عشق،امید

آفتابش نو روز

با سلامش،شادی

در کلامش،لبخند

از نفس هایش گل می بارد

با قدم هایش گل می کارد

مهربان،زیبا،دوست

روح هستی با اوست

قصه ساده ست،معما مشمار،

چشم در راه بهارم آری

چشم در راه بهار....

تکه ابر

nasrinsh — Sun, 10 Feb 2008 16:28:18 GMT

بیا

این تکه ابر را

ببریم بالای آن درخت

که سالها قبل

در بحبوحه عشق اساطیریمان

در پشت کوچه باغهای سهراب

کاشته بودیم

هوا شناسی

دیشب اعلام کرد

در تمام نواحی دشتهای خاطره هایمان

باران نخواهد بارید

دل را واپس آن

واژه دوست دارمی ست

که بر قامت آن درخت

جا گذاشته بودیم

کاش می دانستی!!!!!!!!

nasrinsh — Sun, 10 Feb 2008 16:01:18 GMT

کاش می دانستی دلم در حسرت دوباره دیدنت در سینه می

سوزد،کاش می دانستی شمع آرزوهای مرا باد جدایی تو

خاموش کرد.کاش می دانستی جای تو برای همیشه کنار

تنهایی من خالی ست.کاش می دانستی این دل پس از تو

دیگر ارزش نگه داشتن ندارد.کاش قصه تنهایی مرا از

چشمان بی فروغم می خواندی،حالا چگونه به نبودن

همیشگی ات عادت کنم؟؟!!